Join in, think along and participateGelderland International

Blog

  • Chinamissie 2017 - Van Beijing naar Wuhan - door Michiel Scheffer

    ProfielfotoDaisy Pasanea November 21, 2017 0 reacties

    Gedeputeerde Michiel Scheffer leidt van 20-25 november een handelsmissie van 17 Gelderse bedrijven naar Wuhan in de Chinese provincie Hubei. In deze blog vertelt hij over zijn treinreis van Beijing naar Wuhan.

    Zondag 19 november reden we met de trein van Beijing naar Wuhan. Dat is ruim 1200 km door een geheel gelijk landschap: vlak, met twee wat bredere rivieren. Geen berg te bekennen. Een landbouwlandschap, qua landschap vergelijkbaar met de ruimte tussen Zevenaar en Doesburg of tussen Zeddam en Ulft, maar dan niet zes kilometer, maar 1200 kilometer. Dat is dus van Arnhem tot Barcelona hetzelfde landschap.

    In dat vlakke land is er elk kwartier (dus elke 60km) een stad van het type Zoetermeer, maar dan minder mooi. Elk uur een wat grotere stad (zeker meer dan 5 miljoen inwoners), soort klein Peking. Hier is de verstedelijking voor de hogesnelheidslijnen gekomen, dus liggen de stations – betegelde paleizen – aan de rand van de stad. Soms heeft het Chinese Zoetermeer een staalfabriek of een cementfabriek.

    Het platteland lijkt het meest op het landschap in Kuifje en de Blauwe Lotus.  Kleine percelen, sloten, waaihout langs de wegen. Dorpen zijn parallel gelegen straten. Daaraan liggen betonnen of bakstenen huizen zonder pleisterwerk, omringd door een blinde muur, een poort, een binnenplaats. De huizen hebben een balkon en de stal heeft kleine ramen. Een dorp heeft geen kerk, geen gemeentehuis en geen centraal plein. De dorpsschool, wel met geel pleisterwerk, ligt honderden meter buiten het dorp.

    Grotere plaatsen kennen ook een gelijke structuur maar dan met plukken hoogbouw, 10 of 20 woontorens in een rij en blokkenpatroon. Daartussen wat laagbouw, type portiekflats en inderdaad jaren vijftig. Dit alles doorkruist door brede boulevards met bloemperk en bomen. Ook hier en daar een pluk glimmende gebouwen, kantoren met winkels in de plint. Overal veel nieuwbouw waarvan het onduidelijk is wanneer de bouw is begonnen en wanneer de oplevering beoogd is.

    Landbouw wordt bedreven op kleine kavels, hooguit een hectare. Maar vaak kleiner. Het land wordt met de hand of handgereedschap bewerkt. Men halt de herfstrijstoogst binnen of strooit nog wat kunstmest. De rijst wordt aan de rand van de wegen op de vluchtstrook geoogst. Bakfietsen met gereedschap of gewas rijdt voorbij. Spoor en snelwegen onttrekken zich aan het landschap, tussen vijf en 10 meter boven de grond zweven ze tussen Zevenaar en Zoetermeer over het landschap. Hier en daar staat en koe of een telefoonmast. 

    Voor een Europeaan is het landschap moeilijk leesbaar. Er is geen geografische variatie, er zijn geen historische lagen te zijn, geen culturele verschillen zichtbaar. Geen kerken in de kernen, geen kastelen aan de rand, geen eikenbossen, geen natura 2000, geen stuwwallen, geen rivierduinen zichtbaar. Wel is het een landbouwlandschap dat al 3000 jaar gecultiveerd wordt. Maar de dorpen liggen er bij zonder trots. Ze lijken nooit te hebben deelgenomen aan de wedstrijd voor socialistische bloemrijke dorpen. 

    De steden zijn als een palimpsest: een perkament dat telkens wordt uitgegumd en overgeschreven. De middeleeuwen zijn vervangen door quasi-koloniale architectuur. Die is weer vervangen door socialistische portiekflats in de jaren vijftig. Nu worden ze overwonnen door wolkenkrabbers van tegels en glas. Wegen worden aangelegd als een dambord zonder cultureel geheugen en de spoorwegen zweven en slingeren boven het maaiveld.

    In dit landschap lijkt alles langs elkaar heen te lopen, zoals Chinezen je ook ontkennen op straat, langs je heen kijken, door je heen lopen, voordringen in de rij en vooral geen gesprek met je aangaan. Er zit geen spanning, geen dialoog, geen discussie, geen kritische reflectieve, geen geheugen.  

    Maar dit zijn de woorden van een Europeaan, met 2000 jaar vooroordelen, voor­geschiedenis en voorliefdes. Het wezen van China is en blijft voor mij onbegrijpelijk. Telkens weer vraag ik me af zijn wij gek of zijn zij gek. Geen van beiden. Uiterlijk zijn de Chinezen verwesterd: ze dragen spijkerbroeken en sportschoenen. Ze hebben twee armen en twee benen, ze lijken voor 99% op ons. Ze rijden auto’s met vier wielen of fietsen met twee wielen. Ze eten drie keer per dag en drinken steeds meer cappuccino.

    Als ik diep duik in het marxisme zou ik stellen dat hun landschap het product is van de historisch-materialistische verhoudingen. Eerst een duizendjarig keizerrijk, dat veel beter dan in Europa, vanuit een centraal punt gezag wist uit te voeren. Dus geen lappendeken aan graafschappen, hertogdommen, prinsdommen en koninkrijken met wedijver en trots en littekens van oorlogen. Hier is er elke 1000 km een koninklijk paleis, gevoed door een brigade aan belastinginners in gelijkmatige dorpen en steden.

    Er is in China ook in de 18de eeuw geen industriële revolutie geweest en ook maar een beperkte urbanisatie in de 19de eeuw. Eigenlijk is China pas in de jaren zestig gaan verstedelijken, waarbij het communisme weinig op had met particulier eigendom en met cultureel erfgoed. En zo is China een juxtapositie van arm platteland naast een hypermoderne verstedelijking. Een groot verschil met Gelderland waar stad en regio samen werk maken van de industrie van de toekomst: een slimme en groene industrie!   

  • Taart!

    Jurjen van Dijk November 07, 2017 0 reacties

    Als u het komende jaar een foto ziet van de Europese regeringsleiders, is de kans groot dat ze niet bij elkaar zijn voor een kop koffie en een gebakje. Ze onderhandelen over de lange termijn begroting van de Europese Unie. De lidstaten bespreken hoe het financieel kader van de EU voor de jaren 2021 tot 2027 er uit gaat zien. De taart moet worden verdeeld. 

    De nieuwe begroting is een goed moment om kritisch te kijken naar de uitgaven van de Europese Unie. Wanneer zorgt de EU voor effectieve en zorgvuldige besteding van gemeenschapsgeld?
    Een lastige vraag. De onderwerpen zijn zeer divers en de uitgaven van de Europese Unie zijn enorm. Dat is onvermijdelijk door de grootte en de hoeveelheid inwoners. Als de EU op een bepaald terrein een bijdrage wil leveren, zal het altijd gaan om bedragen die moeilijk te bevatten zijn.

    Een leuk voorbeeld is een nieuwsbericht over de Europese Unie van een tijdje geleden.
    Het nieuws: De Europese Unie opende een aanbesteding voor servies en bestek voor haar 140 EU-vertegenwoordigingen wereldwijd. Het ging om een opdracht met een waarde van drie miljoen Euro.

    Het bericht over deze aanbesteding werd door verschillende media in Nederland aangegrepen om te schrijven over grove uitgaven van de EU. Op internet werd geroepen dat er sprake was van geldverspilling.
          “Miljoenen voor bordjes en bestek. Het is van de zotten!”  stond op een forum.               
          “Van mij krijgen ze geen cent!” 
    schreef een ander.

    Daaronder stond een gevatte reactie:
    “Jammer dat u geen cent wilt geven. Die cent is hard nodig. Drie miljoen Euro verdeeld over 500 miljoen inwoners van de EU is iets minder dan één cent per inwoner.”

    Misschien had het servies goedkoper gekund, maar ik vertrouw erop dat de boekhouders er zorgvuldig naar zullen kijken. Ik maak mij er niet druk om en raad u dat ook niet te doen: De begroting van de EU voor 2017 ligt rond de 150 miljard Euro. Dus u kan zich elk jaar 50.000 keer druk maken over drie miljoen euro.

    Laten we vooral kritisch kijken naar de resultaten die Europa bereikt. Per burger is de bijdrage aan de EU aanzienlijk lager dan de gemeentelijke riool- en afvalstoffenheffing. En voor dit bedrag draagt de EU bij aan veiligheid en recht, goede gezondheidszorg, innovatie, infrastructuur, natuur, voedselzekerheid, economische groei en decennia van vrede. Om maar wat te noemen.

    En 140 vestigingen over de wereld waar u terecht kunt als u in de problemen bent. Of voor een taartje, op mooi servies. 

  • Over TEMPO en TOEVAL

    ‘De enige constante is de verandering’ is een spreuk die jaren bij een collega van mij op de muur heeft gehangen. Een ouderwetse spreuk om dynamiek en onvoorspelbaarheid te duiden, zou je kunnen interpreteren. Als linking-pin, saté-prikker of programmanager Europese samenwerking van de provincie ontdek ik echter nog wel een flink aantal stevige constanten. Zo liggen we als Gelderland fysiek toch behoorlijk vast in het Europese continent, zijn er ca. 2 miljoen inwoners die ook Europese activiteiten ondernemen en hebben we als provincie zeven kerntaken waarop we acteren.

    Een vast begin. En dan naar buiten. Eenmaal aan het werk in de Europese samenwerkingsarena opent zich dan een enorm pakket aan variabelen is mijn ervaring. Projecten, netwerken, regio’s, verkeers-, informatie-, energie-, geld-, goederen-, mensen en waterstromen, beleid en investeringen uit Brussel en ga maar door. Thats challenging! En ieder domein heeft zijn eigen familie, alhoewel die afzonderlijk meestal vrij overzichtelijk zijn. Maar ja tússen families…

    Tempo, dat is ook een ding. Er moet immers wel wat te beleven zijn. Er gebeurt ontzettend veel op afzonderlijke terreinen, maar elk proces apart individueel gaat soms langzaam: het duurt wel even voor je een Europees project met Europese partners van de grond hebt of de juiste relatie, positie en het momentum hebt om in de Brusselse mierenhoop de juiste boodschap te geven. Daarnaast lopen niet alle onderwerpen altijd even hard, de ene periode gaat het om energie, dan mobiliteit, dan water… Én niet alles is van de provincie.

    Combineren, ‘weten van’ en meedoen is voor mij een aanpak. Verschillende Europese samenwerkingen aangaan in de vier samenwerkingsdomeinen van projecten, partnerschappen, netwerken en de Brusselse vertegenwoordigingen. Flexwerken in Europa. Zichtbaar zijn en structurele relaties bouwen. Constant. Dan is er altijd ergens beweging en tempo en kunnen we momenten benutten. Het Toeval faciliteren zou ik zeggen. Als provincie proberen we in elk geval overzicht te behouden, door te verwijzen, slim te combineren en constante relaties te bouwen en acteren vanuit onze overheidsrol.

    En zo kunnen ook wíj goed mee in de tegelwijsheid van het constant veranderen.

    Reinier Zweers

     

  • Het Stedelijk Gymnasium Arnhem gaat Internationaal!

    ProfielfotoEllen Jansen May 11, 2017 4 reacties

    Als trotse moeder van een knappe dochter uit klas 3B van het Stedelijk Gymnasium Arnhem, mocht ik vorige week mee met het door henzelf georganiseerde uitje naar Brussel. De scholieren kregen uitleg over wat Lobby in Brussel inhoudt en hoe je daarbij te werk moet gaan. Het duurde even voordat duidelijk werd wat lobbyisten precies doen en wat hun bijdrage is. Bij de vraag of de scholieren zelf later zo’n baan in Brussel wilden hebben, gingen in ieder geval veel vingers de lucht in!

    Belangenbehartiging in Brussel

    Na een lange busreis en wat file kwamen we rond elf uur aan op het kantoor van de Regio Arnhem Nijmegen en werden we opgewacht met koffie en zoete broodjes door Cecil de Boer en Arnout Smit van Regio Arnhem Nijmegen bij Bureau Brussel.

    In opdracht van de Regio Arnhem Nijmegen werkt Bureau Brussel voor gemeenten (overheid), kennisinstellingen (onderwijs en onderzoek) en het bedrijfsleven (ondernemers) uit de regio. Bureau Brussel werkt hiervoor onder meer direct samen met The Economic Board

    Zij behartigen de belangen van de Regio Arnhem Nijmegen in Europa en zorgen daarmee voor:

    • Verbinding van stakeholders en projecten in de regio aan Europese instellingen, partners en fondsen;
    • advisering over Europese thema's en ontwikkelingen;
    • profilering van de regio in Europa;
    • lobby voor regionale thema's, projecten en evenementen.

    Opdrachten in het Frans

    Na een wandeling langs de gebouwen van de Europese Commissie en Raad, kwamen we aan bij het Parlamentarium, het bezoekerscentrum van het Europees Parlement.

    Na dit bezoek werd de klas nog op pad gestuurd voor het maken van een aantal opdrachten in het Frans: het blijft natuurlijk wel een klassenuitje…

    Afsluitend hebben we lekker gegeten met de scholieren, docenten en de begeleidende ouders en waren we om 22.00 uur weer terug op het Stedelijk Gymnasium Arnhem. Met het enthousiasme van klas 3B, weten we: Ook het Stedelijk Gymnasium gaat internationaal!

    Heb jij vragen over wat lobbyisten precies doen en wat de impact daarvan is op onze provincie? Stel ze gerust!

    Op de foto links het nieuwe bezoekerscentrum van het Europese Parlement in Brussel dat op 14 oktober 2011 haar deuren opende. Het centrum is bedoeld om Europese burgers vertrouwd te maken met het Europees Parlement. Door middel van vernieuwde en onderhoudende multimediatoepassingen worden zowel kinderen als volwassenen geïnformeerd over het werk van europarlementariërs en over hoe hun werk het dagelijks leven van de Europese burger beïnvloedt.

    De bezoekers van het Parlamentarium krijgen een dynamische, interactieve multimediarondleiding over de geschiedenis van de Europese integratie en de impact daarvan op het dagelijks leven.

  • Gelderland visited China (17 – 20 March), by Michiel Scheffer

    ProfielfotoEry Tijink March 27, 2017 0 reacties

    This visit to China was centered around the themes semiconductors, the silk route (OBOR) and cooperation in technical Education and took place in Beijing and Wuhan.
    For semiconductors the motivation of our trip is to give a courtesy call to the new shareholders of Ampleon and Nexperia. These two spinouts of NXP in Nijmegen have been acquired for more than 4 billion Euro. Vaut le voyage.
    The silk route is the new rail connection between Wuhan and Europe, a tremendous opportunity for a logistics region like Gelderland.
    Increasing Economic integration also leads to needs of strengthening the skills base, so cooperation at vocational and higher technical education becomes essential.

    This was not our first visit. Gelderland has a long standing tradition of engaging with China. With our official relations with the provinces of Hubei, Shandong and Fujian we support companies and universities in enhancing their position in China. In China governmental support is essential in doping business, from protocolar support till the very tangible aspects such as business licenses and building permits.

    Experiencing Chinese culture and economics strengthens the awareness of the enormous impact that this country has on the global economy and politics. The speed and scale of changes in China also enables to reflect on the changing position of Europe. For the economy of Gelderland China is an important partner as client, supplier and investment location. Having common challenges, Chinese appreciate our knowledge basis, especially at the Wageningen University.

    The Industry in Gelderland and in China are linked together in global value chains. Gelderland is strong in the cross-overs of innovation, manufacturing and application. China is an emerging market and a manufacturing powerhouse. Education is essential in linking to attain common standards, implement corporate social responsability and smart Industry. China is a sophisticated society. Hence the shift from courtesy visits to practical engagement in projects demands substantial attention and engagement. The political partnership with a limited set of provinces is an asset. This asset helpt to build framework conditions to engage in cooperation in education. This will be a priority for the China programme in 2017 and 2018.
    Please share your thoughts and ambitions with us.

  • A strong Europe starts with good mutual relations, a blog by Michiel Scheffer

    ProfielfotoEry Tijink March 14, 2017 0 reacties

    Michiel Scheffer in actie als rapporteur van CoR in het Europees parlement

    Michiel Scheffer on the floor as rapporteur at the Committee of the Regions (CoR) in the Chamber of the European Parliament.


    Europe has become smaller - physical distances can be covered in a single day and we can  immediately contact anybody anywhere in Europe through the internet.
    At the same time Europe is characterised by major differences, not only with respect to language and culture but also in terms of socio-economic development. Differences that may divide Europe but that are also our strength.  
    So, working together in Europe requires something extra. We should not only note the differences but also take some time to appreciate them. Only then we will be able to use each other’s strengths and jointly create a strong unity that can compete with the rest of the world.
    Appreciating each other’s qualities requires trust and understanding. And to generate this trust we need to look each other straight in the eye and listen to what the other has to say.
    I am also committed to long-term relations with other European regions, for starters with our neighbours in North Rhine-Westphalia. And I am also in favour of intensifying our cooperation in European projects and networks.
    European cooperation is mostly a matter of starting to work together.  ‘Learning by doing.’
    So, any good ideas or want to join in...? Post it on this forum.

    Michiel Scheffer

     

    Michiel Scheffer - Provincial Executive member of the Province of Gelderland since 2015 with the portfolio Economy, Education & Labour Market and International Relations

     

    Europa is kleiner geworden, fysieke afstanden zijn binnen een dag te overbruggen en via het internet hebben we direct contact met mensen overal binnen Europa.
    Tegelijkertijd kenmerkt Europa zich door grote onderlinge verschillen, in taal en cultuur, maar ook in sociaaleconomische ontwikkeling. Verschillen die Europa kunnen verdelen maar ook juist onze kracht zijn.  

    In Europa samenwerken vraagt dus wel wat extra’s. Je moet die verschillen niet alleen leren kennen maar ook leren waarderen. Alleen dan zijn we in staat om elkaars kracht te gebruiken en zo gezamenlijk een sterke eenheid te vormen die concurrerend kan zijn naar de rest van de wereld.

    Elkaars kwaliteiten  waarderen vraagt vertrouwen en begrip. En daarvoor is het, naar mijn overtuiging, nodig om elkaar regelmatig in de ogen te kijken en te luisteren naar elkaars verhalen.

    Ik wil ook inzetten op het aangaan van langdurige relaties met andere Europese regio’s, te beginnen met onze buren in Noordrijn Westfalen. En daarnaast meer samenwerking zoeken in Europese projecten en netwerken.
    Europese samenwerking is vooral een kwestie van samen aan de slag.  Al doende leert men.

    Heb je een goed idee of wil je samen met ons aan de slag, geef dan je reactie op dit forum.
     

    Michiel Scheffer

     

    Michiel Scheffer is sinds 2015 gedeputeerde van de provincie Gelderland met de portefeuille Economische zaken, Onderwijs en Arbeidsmarkt en Internationale betrekkingen.